“Allah Allah Allah, Muhammed Salah” sloganının bir anda bütün Türkiye’yi saracağını kimse düşünmemişti ama öyle oldu. Müsaadenizle bugün ben de Trabzon sporu yazayım.

Seksenli yılların sonunda başlayan sohbet programları dolayısıyla Türkiye’de gitmediğim yer kalmamıştı fakat çok istememe rağmen Trabzon’a gitmekte epeyce gecikmiştim. Sonunda nasip oldu, bir dernekte sohbet ederken bu duygumu dile getirdim; “Muhterem kardeşler, çok arzu etmeme rağmen Trabzon’a altmış bir yaşında gelmek nasip oldu” dedim, birden “Allahuekber” sesleri yükseldi, bir şey anlayamadım, meğer 61 Trabzon’un plaka numarası ve Trabzonspor’un ta kendisiymiş.

Gençliğimde bile ayağıma futbol topu değmedi ama Trabzonspor benim dikkatimi çekiyordu, şampiyonluğun İstanbul takımları arasında dönüp durmasına gönlüm razı olmuyordu, istiyordum ki Anadolu’dan da şampiyonlar çıksın.

Ve öyle de oldu, Trabzonspor yetmişli yılların ortasında şampiyonluğu İstanbul’un dışına çıkarmıştı, o günden sonra üç büyükler yerine dört büyükler deniliyordu.

Sizi bilmem ama bana göre o yıllarda çok önemli bir şey oldu, Rahmetli Erbakan Hoca ve ekibi büyük bir zaferle siyaset dünyasına girdi. Futbol dünyası Galatasaray, Fenerbahçe ve Beşiktaş cenderesinden çıktığı gibi Milli Selamet Partisiyle birlikte Türkiye Adalet Partisi ve CHP cenderesinden çıkmıştı yani hem futbolda hem siyasette artık Anadolu’nun rüzgarı esmeye başlamıştı. Herkes böyle bir paralellik kurmayabilir ama ben hep böyle düşündüm.

Gelelim şu günlere. Stadyumların, şehir merkezinin ve Türkiye, hatta dünya ekranlarının böylesine Allah Allah nidalarıyla inleyeceği kimin aklına gelirdi ki?

Toplumun beklemediğiniz kesiminin Allah Allah sesleriyle meydanları inletmesi zannedersem hepimizi duygulandırıyor. Demek ki insanımızın derinlerinde saklı olan bu imanı açığa vuracağı durumların olması güzel bir şey.

Eğer Muhammed Salah güzel oynarsa her hafta bu güzellikler devam edecek demektir.

Selam ve dua ile