Zaman olur ki...

Vaktiyle SHP Genel Başkanı Erdal İnönü için “tarihi misyonu bitti” diyen Deniz Baykal, şöyle devam ediyordu:

- Değiştirilmesi gereken, ne örgüt ne de kadro... Değiştirilmesi gereken sadece genel başkan.

Sonra da İnönü’nün yüzüne karşı:

- Baykal’ı tasfiye etmeye kalkacağına, işte meydan, Turgut Özal’ı tasfiye et de görelim.

***

Şimdi bilmem kaçıncı defa ihraç kararıyla karşı karşıya kalan Mustafa Sarıgül çıksa, Baykal’a dese ki:

- Sarıgül’ü tasfiye etmeye kalkacağına, işte meydan, Tayyip Erdoğan’ı tasfiye et de görelim.

Der mi?

Henüz demedi ama dese haksız mı?

***

Durum, 16-17 yıl öncesinden daha ciddidir.

O zaman hiç değilse “ne örgüt ne de kadro” değiştirmeye gerek vardı... Baykal’a göre “değişmesi gereken, sadece genel başkan”dı.

Şimdi ise -örgütü bilmem ama- kadronun da değişmesi lâzım. Üst yönetimin külliyen değişmesi lâzım.

Çünkü 4 genel seçim, 3 yerel seçim kaybetmiş bir ekip bu.

***

Hâl böyleyken, aynı kadronun gözbebeği Haluk Koç, genel başkan adayı oluyor.

Kazanırsa enkaz devralacak ama bizatihi kendisi de o enkazın içinden gelmektedir.

Öyleyse, değişecek olan nedir?

Yoo, hiç belli olmaz.

Hayli birikime ve çeşitli hasletlere sahip Haluk Koç, dizginleri eline alınca belki de çok başarılı olacak...

Tabii, kurultay’a kadar o da tasfiye edilmezse.

İşte, çarşamba gecesi Kanal D’de, Abbas Güçlü’nün “Genç Bakışı”nı izlerken bunları düşündüm.