• BIST 97.533
  • Altın 145,781
  • Dolar 3,5801
  • Euro 4,0019
  • Ankara 16 °C
  • İstanbul 20 °C
  • Konya 19 °C
  • Antalya 23 °C
  • Diyarbakır 26 °C
  • Erzurum 14 °C
  • İzmir 23 °C
  • Rize 20 °C

Ali Bayramoğlu Yeni Şafak'tan Ayrıldı İşte Sebebi

Ali Bayramoğlu Yeni Şafak'tan  Ayrıldı İşte Sebebi
Yeni Şafak gazetesi yazarı Ali Bayramoğlu, gazetesiyle yazıları nedeniyle sorunlar yaşadığını açıklayıp Yeni Şafak’tan ayrıldığını duyurdu.

Yeni Şafak gazetesi yazarı Ali Bayramoğlu, gazetesiyle yazıları nedeniyle sorunlar yaşadığını açıklayıp Yeni Şafak’tan ayrıldığını duyurdu.
 
Twitter hesabında kısa bir açıklama yayınlayan Bayramoğlu, “15 yıldır yazarlığını sürdürdüğüm Yeni Şafak Gazetesi son dönemde yazılarımla ilgili sıkıntılar yaşamaya başladı. Benim de gazetenin buna yönelik tasarruflarını kabul etmem ve beklentisini karşılamam söz konusu değil. Gazete ile aramdaki ‘akit’ sürdürülemez hale gelmiş bulunuyor” diyerek yazarlığına son verdiğini duyurdu.
 
Bayramoğlu, son dönemde yazılarında darbe girişiminin ardından olağanüstü hal uygulaması altında yapılanları eleştirerek, demokratik düzenden sapmalara karşı dikkatli olunması uyarıları yapıyordu. Bayramoğlu’nun son yazısı 15 Eylül tarihli ‘İkaz’ başlıklı yazıydı.
Ancak Yeni Şafak Gazetesi'nde Bayramoğlu dışında da FETÖ soruşturmalarında oluşan mağduriyete dikkat çeken yazarlar mevcut. Bayramoğlu'nun anlaşmazlık yaşama sebebinin son zamanlarda yazılarında yer verdiği Erdoğan'a yönelik eleştirileri olduğu düşünülüyor.

Hükümete yakınlığıyla bilinen ensonhaber sitesi ise Bayramoğlu'nun Yeni Şafak'tan ayrılmasını "Kovuldu" manşetiyle duyurdu.

Söz konusu haberde, "Hükümete yakın gazete Yeni Şafak'ta yazan Ali Bayramoğlu daha önce Can Dündar, akademisyenler, Ahmet ve Mehmet Altan kardeşlere sahip çıkan PKK'ya cesaret veren yazılarıyla gündeme geliyordu." ifadelerine yer verildi.

Bayramoğlu'nun son yazısı şu şekilde:
 
Önce küçük bir tekrar:
 
Bir darbe girişimine bağlı olarak bizdeki çapta (on binler) ve tarzda (Kürt öğretmenlerden muhalif seslere uzanan ve hata payı yüksek), koşullar gerektirse de sonuç olarak (kimi temel hak ve özgürlükleri askıya alan) olağanüstü hal rejimine dayanan tutuklama, gözaltı ve açığa almalar, bir toplumun hayatını yıllar boyu etkiler. Suçun şahsiliği ilkesinin esnetilmesinden bu istikamette takip ve kanıt yöntemlerine, bunları uygulayacak savcı-yargıç grubundan mümkün kılacak yasal düzenlemelere kadar asayişçi devlet faaliyeti, “siyasi zaman”ı işgal etmekle kalmaz, zamanın ruhunu da işgal eder ve belirler...
 
Hukuk devleti, olağanüstü hal koşullarında bile, demokratik düzenini yıkmak isteyen her eyleme hesabı asgari demokrasi koşullarında ve hukuk yoluyla sormakla mükelleftir. Bu, sadece şüpheli ve suçluların değil, tüm toplumun hak ve hukukunun teminat altına alınmasının gereğidir.
 
Daha dün, Gülencilerin elinde “Balyoz ve Ergenekon” davalarının kirletilmesi, bu kirin tüm topluma sıçramasına yol açmadı mı? Mağdurların uğradıkları hak gaspı tüm yargı düzenini paramparça etmedi mi? Bunları hep beraber yaşamadık mı?
 
Hatalar düzeltilebilir, ama iz bırakır.
 
Bu ülkenin önde gelen aydınları, yazarları, fikir adamları arasında yer alan, darbe, şiddet, terörle yakından uzaktan ilişkileri bulunmayan Şahin Alpay, Ali Bulaç, Nazlı Ilıcak, Aslı Erdoğan, Murat Aksoy, Mehmet ve Ahmet Altan eninde sonunda özgürlüklerine kavuşacaklar, buna şüphem yok. Kanım odur ki, her birinin sadece ömrü, kavgası, eseri, öyküsü bile kendi başına darbe ve terör karşıtı bir duruş ve bu duruşa dair bir kanıt oluşturmaktadır.
 
Ama mevcut durum, aradan geçen ve geçecek zaman nasıl açıklanacak?
 
Hangi izi bırakacak?
 
Ya da FETÖ'yle ilgisi olmayan, açığa alınarak FETÖ'cü olarak damgalanan mağdurların, ailelerinin hukuku ve onuru ne olacak?
 
O izler nasıl silinecek?
 
İzin ötesinde ortada riskler var.
 
Tarihçi Şükrü Hanioğlu, Sabah Gazetesi'nde bu riski, yakın tarihimizdeki iki örnekten hareketle hatırlatıyor. Siyasi iktidarların kalkışma boyutuna ulaşan kimi tehditleri tasfiye ederken, tek parti rejimini nasıl tesis ettiğini anlatıyor bu örnekler:
 
“Muhalefetin, Bâb-ı Âlî baskını ile iktidara el koymuş olan İttihad ve Terakki rejimine yönelik yeni bir girişiminin işaret fişeği olan (Sadrâzam Mahmud Şevket Paşa'ya yönelik) suikast (11 Haziran 1913) sonrasında, hükûmet kendisini hedef alan tertibe karşı zecrî tedbirler almış, bu alanda yürütülen mücadele ise girişimden bağımsız olarak tüm muhalefetin tasfiyesi ile neticelenmiştir. Bürokrasi ve ordudaki muhaliflerin tetikleyebilecekleri yeni bir darbeyi önleme endişesi fiilî bir tek parti rejiminin yerleşmesine ciddî katkıda bulunmuştur.
 
Şeyh Sa'id İsyanı'ndan (1925) İzmir Suikast Girişimi'ne (1926) ulaşan süreçte yaşanan gelişmeler nedeniyle alınan tedbirler, Takrir-i Sükûn Kanunu'nun çıkarıldığı, muhalefet fırkasının kapatıldığı, İstiklâl Harbi kahramanı komutanlardan İttihad ve Terakki Cemiyeti'nin eski liderlerine ulaşan bir yelpazedeki muhaliflerin (bir bölümü kanıtlanamayan suçlamalarla idam edilerek) tasfiye edildiği rejimin altyapısını hazırlamıştır...”
 
Günlerdir yaptığımız uyarıyı bir kez de Hanioğlu'nun satırlarından okuyalım:
 
FETÖ'nün “tasfiyesinin Türkiye için bir hayat ve memat meselesi olması, aslî hedefimizin katılımcı demokrasi olduğu gerçeğini gölgelememeli ve bu ideale ulaşmamız için kat etmemiz gereken yolu uzatmamalı”dır.
 
Temel meselemiz budur.
 
15-16 Temmuz demokratik konsensüsünün anlamı burada yatmaktadır.
 

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2006 Tevhid Haber | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0000 000 00 00 | Faks : haber@tevhidhaber.com | Haber Yazılımı: CM Bilişim